3/5/2024
γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Πόσο ζυγίζει ο Σταυρός, που σου κλήρωσε;
Όλο το βάρος μιας ζωής ζυγίζει, της δικής σου ζωής.
Μεγάλη Εβδομάδα και εκεί, που ξαναζυγίζεις τον Σταυρό σου να βάλεις για το μεγαλύτερο αντίβαρο την δική σου την Ανάσταση !
Η δική σου η Ανάσταση πρέπει να κερδίσει σε αυτό το ζύγι. Να κερδίσει για να πεις και εσύ πως ζεις άξια και για αυτόν , που έφυγε.
Ζεις όχι σαν Θεός αλλά σαν άνθρωπος γελαστός.
Ο γελαστός ο άνθρωπος με τον Θεό πάντα πρόσωπο με πρόσωπο μιλάνε.
Για να φτάσεις όμως σε κατάματες κουβέντες με το Θεό πρώτα πρέπει να αφήσεις πίσω σου του δικού σου του πόνου το παραμιλητό.
Πρέπει πρώτα να παραδεχτείς Σταυρό και Ανάσταση ! Να παραδεχτείς ζωή και θάνατο την ώρα, που κοιτάζεις το δικό σου το φως το χιλιάκριβο, να σβήνει ανάμεσά τους.
Για πράξη αληθινής Ανάστασης μετριέται κάθε μέρα να κουβαλάς το φως της αγάπης σου, που σταυρώθηκε. Μόνο έτσι η θύμηση γίνεται και Ανάσταση!
Μπροστά στον θάνατο φορτώθηκε η δική σου η ψυχή τον Σταυρό, πάνω στις πλάτες της.
Σταυρό, που το άλλο του όνομα το πιο παρακατιανό οι τριγύρω σου για πόνο τον ελένε.
Κορμιά και ψυχές τον Σταυρό του πόνου σέρνουν μέχρι, που κομματιάζονται και σαν ρετάλια απομένουν.
Ανάσταση θα πει ανθρώπινα ρετάλια μιας στραβοκομμένης από τον πόνο ζωής να μην γενούμε.
Πάνω στα δάκρυα μας στα ίσα να πάμε μαζί με τα δικά μας να αναστήσουμε τα όνειρα και τα γέλια αυτών, που χάσαμε.
Στα ίσα να πάμε! Όσοι καρφί κάνουν την Έξοδο πάνω στον θάνατο αυτοί μόνο ζούνε και Ανάσταση!
Να πιστεύεις στην Ανάσταση! Σε αυτή τη ζωή τα αδύνατα έχουν συμβεί και συμβαίνουν, κάθε στιγμή.
Μεγάλη Εβδομάδα και βρισκόμαστε ανταμωμένοι σε σφιχτή αγκαλιά οι ζωντανοί με τους νεκρούς μας.
Δεν χρωστάνε οι νεκροί στους ζωντανούς μια Ανάσταση.
Οι ζωντανοί χρωστάμε σε αυτούς ,που έφυγαν.
Χρωστάμε τον κάθε Σταυρό, που άφησαν πίσω τους δική τους και δική μας Ανάσταση να τον εκάνουμε!
Χρωστάμε στις ψυχές τους,
χρωστάμε στις ζωές μας,
χρωστάμε να σκορπάμε σπάταλα της Ανάστασης το φως!
* Η Ειρήνη Μουμούρη σπούδασε Φαρμακευτική και εργάζεται στον ”άγιο Ανδρέα” Πατρών
Υ.Γ. Γραμμένο με σεβασμό για όσους λατρέψαμε και μόλις τους χάσαμε έγιναν ο δικός μας Σταυρός και Ανάσταση. Για εσένα αδέρφι μου, που με έκανες να παραδεχτώ τη ζωή από την αρχή.
