ΠΟΙΟΣ ΑΡΑΓΕ γράφει τήν Ἱστορία τῆς Ἑλλάδας. Ἡ κυβέρνηση, τά κόμματα, οἱ πολιτικές πλειοψηφίες, οἱ δυναμικές μειοψηφίες, ἡ συγκυρία, ἡ ἐπιστήμη καί ἡ τεχνολογία, οἱ μεγαλοφυΐες, ὁ πολιτισμός, ὁ [πάντοτε ἀπροσδιόριστος κι ἀόρατος] ἐξωτερικός «παράγοντας» ἤ μήπως ἡ βία, ὡς διαχρονική μαμμή της;
Ὅλοι μιλᾶνε γιά τήν διαφθορά, ἀλλά ὄχι γιά τήν δική τους – Τό δίλημμα δέν εἶναι τό «νόμιμο» ἤ τό «ἠθικό», ἀλλά τί μποροῦμε νά κάνουμε ἀτιμωρητί – Ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς μεταπολιτευτικῆς Ἑλλάδος ἡ δημοκρατικῶς νομιμοποιημένη διαφθορά.