enotikos.gr

Υ.Γ. : από Πέτρο Ιωάννου για τον enotikos:

Μετά το Κονγκό και πριν το Σουδάν τη 2ετία 2000 – 2002 υπηρέτησα ως εκπαιδευτικός στην Αντίς Αμπέμπα. Θυμάμαι μια γιαγιά κηδεμόνας ερχόταν συχνά και ρωτούσε για μαθητή, τον Βασίλη Ζάμπο. Δεν ήταν καλή η επίδοσή του. Εκ των υστέρων θεωρώ πως κάτι τον απασχολούσε. Βγήκαν τα αποτελέσματα στο τέλος και ”κοβόταν” σε 7 μαθήματα. Μαθητής της β’ γυμνασίου πρέπει νάταν. Μέχρι το βράδυ όλα καλά, Πρόσφερε καφεδάκι στην ”μαμά” του, αποσύρθηκε και προέβη στο απονενοημένο διάβημα. Πάντα μετά τον κεραυνό αναρωτιέμαστε αν άφησε σημείωμα. Δεν αγωνιούμε πάντα για το γιατί;
Αμυδρά θυμάμαι απ΄τον υπεύθυνο της Ελλ. κοινότητας για τα σχολεία πως σημείωμα βρήκαν …με αιχμές για το σχολείο.
Κείνο τον καιρό είχε δεχθεί μια επίπληξη απ΄τον υποδιευθυντή γιατί έσπασε ένα στιλό… Μάλλον θα τον απασχολούσαν πολλά μαζί.
Ξέρετε στην Αιθιοπία εύκολα σπέρνουν παιδιά, εύκολα τα εγκαταλείπουν μα κάποιος σπεύδει να καλύψει το κενό. Συγγενείς, νονά, γειτόνισα, φοβερή αλληλοκάλυψη. Σε μια περίπτωση μαθήτρια δεν ήξερε για την τύχη του πατέρα της που έφυγε απ΄το σπίτι. Ζεί , πέθανε… στο 2ο πήγαινε το μυαλό της. Πάμε στον αντίστοιχο γι΄αυτούς ΟΑΕΔ και μας ενημερώνει ο υπάλληλος πως περνά τακτικά και παίρνει το επίδομα. Του αφήνει σημείωμα στα Ελληνικά και ο υπάλληλος για ώρα ”πέφτει στα μαύρα πανιά”, φοβούμενος μη μπλέξει. Δεν σκέφθηκα να σκίσει το γράμμα και να το γράψει ξανά στα ελληνικά. Γενικά οι εκπαιδευτικοί έχουν μετά τους γονείς ένα ρυθμιστικό ρόλο, είναι μαγκιά ημών των καθηγητών, ένα να βλέπουμε και περισσότερα να καταλαβαίνουμε. Στην περίπτωσή μας χαμπάρι δεν πήραμε…
Στην κηδεία βαρύ το κλίμα. Τελετή δεν έγινε, γιατί έτσι προβλέπεται εδώ και 13 αιώνες. Εξάλλου είναι αυστηρή η Κοπτική Αιθιοπική Εκκλησία. Κλειδωμένος λοιπόν ο ναός, και η πομπή μετά από 3 περιφορές πέριξ του Ναού, πορεύτηκε στο ”συρταρωτό” τάφο. Αυτό ήταν όλο.
Καλό είναι να αναφερθώ και στην απώλεια ενός άλλου παιδιού σε 5θήμερη εκδρομή. Άκουσα τα θλιβερά μαντάτα όταν ήμουν στο Σουδάν. Σε μια υφαιστειογενή λίμνη με μηδέν άνωση πνίγηκε ο καλύτερος μαθητής του σχολείου. Βαρύ καθήκον για τους συνοδούς… η εποπτεία. Άνωση μηδέν, κολύμπι δεν ξέραν, θ’ αργούσε το κακό; Έφυγε ο Ιωσήφ, ποιός θα γύρευε τα δίκια του. Ούτε με τ’ αδέρφια του δεν είχε άριστες σχέσεις.
Όμως οι απώλειες κι ο πόνος δεν τελειώνουν εδώ. Απ΄τους καλύτερους μαθητές ο Χάϊλε, με θητεία εδώ στα ΤΕΙ Λάρισας. (Όταν με ζήτησαν να μεσολαβήσω για δουλειά πάραυτα το έκανα, τους πήραν) Έφτασε στη βρύση και νερό δεν ήπιε… Πτυχίο δεν πήρε, γύρισε στη χώρα του και μετά από λίγο χρόνο αυτοκτόνησε κι αυτός. Το γιατί το πήρε μαζί του.
Αυστηρό το πλαίσιο στην Ορθόδοξη Εκκλησία περί απόδοσης τιμών σε αυτόχειρα (η Ελλαδική δεν το εφαρμόζει) Νομίζω εν ζωή πρέπει να είμαστε επιεικείς. Μετά θάνατον είναι αργά!!!
Η αυτόνομη Εκκλησία της Κρήτης σωστά έπραξε κοντά στο σκεπτικό: Δεν μπορείς ν΄αποδώσεις τιμές σ΄έναν που αρνήθηκε τη ζωή και τον δημιουργό, τον χορηγό της ζωής, τη δωρεά Του, τον ίδιο το Θεό. Όμως ο κληρικός θα γίνει ντετέκτιβ για τις συνθήκες θανάτου εκάστου;