Οι χριστιανικές Εκκλησίες διστάζουν να τοποθετηθούν με το μέρος των φτωχών και εκείνων που τυγχάνουν εκμετάλλευσης σε αποφασιστικές στιγμές , όταν χρησιμοποιείται βία από τις επίσημες δομές εξουσίας χάριν της διατήρησης της τάξης .
( σελ. 60 – Από την ύπαρξη στη Συνύπαρξη- Νίκου Νησιώτη* )
Η προσφορά βοήθειας για τη διατήρηση, την ενίσχυση και υπεράσπιση της ειρήνης σε σφαίρες κοινωνικές, εθνικές και διεθνείς -ένα πολύ περίπλοκο πρόβλημα- είναι ένα από τα κύρια καθήκοντα της θρησκείας, πράγματι όλων των θρησκειών, σε όλες τις εποχές της ανθρώπινης ιστορίας και ιδιαίτερα σήμερα.
Όταν οι απειλές ενάντια στην ειρήνη αναζωπυρώνονται, είτε με εσωτερικά κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά προβλήματα είτε με ριζικά αντίθετες στάσεις μεταξύ εθνών σε κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό-ιδεολογικό παγκόσμιο επίπεδο, κάτω από την ηγεσία των δύο υπερδυνάμεων, το ενδιαφέρον των θρησκειών συνίσταται στην προστασία, υποστήριξη και διατήρηση της ειρήνης ως του υπ’ αριθμόν ένα καθήκοντός τους στον κατάλογο των προτεραιοτήτων για μελέτη και άμεση δράση.
Ο Νίκος Νησιώτης ήταν ο κριτικός εισηγητής του υπαρξισμού στη χώρα μας και της προσωποκεντρικής θεώρησης του κόσμου. Ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες στοχαστές του 20ού αι. και μια σημαντική προσωπικότητα στο χώρο των γραμμάτων, της φιλοσοφικής και θεολογικής σκέψης καθώς και του αθλητισμού. Ο τόμος αυτός περιλαμβάνει κείμενά του για την Κοινωνιολογία της Θρησκείας.
* Ο Νίκος Νησιώτης, αναγορεύθηκε έκτακτος καθηγητής και στη συνέχεια τακτικός από το 1968 μέχρι το 1986 στην έδρα της Φιλοσοφίας της Θρησκείας και μετά σε αυτή των Στοιχείων της Ψυχολογίας της Θρησκείας στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Από το 1976 μέχρι το 1977 διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής[6] και από το 1982 μέχρι το 1986 πρόεδρος του τμήματος Ποιμαντικής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών
αλιευμένο από:
