Γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
Κάθε Χριστούγεννα το κόκκινο κρατά γελώντας η χαρά.
Εάν το κόκκινο της χαράς δεν σε αγγίζει γιατί η ψυχή σου ραγισματιές έχει γεμίσει άλλαξε χρώμα !
Όλα στο πράσινο να τα ποντάρεις!
Γιατί; Γιατί το πράσινο κρύβει και κάθε γης γέννα, κάθε γέννα σημαίνει κάθε αρχή, δίνει κάθε Ελπίδα!
Δες, τώρα μέσα στο καταχείμωνο Θεός και άνθρωπος ας γεννιούνται γυμνοί πάντα σηκώνουν κεφάλι μέσα στο κρύο.
Από μεγάλη ανάγκη Θεός και άνθρωπος πάντα την Ανοιξη παλεύουν για να βρουν.
Κατά Ζωής απόδειξη, όταν αργεί να ξημερώσει μιαν Άνοιξη Θεός και άνθρωπος δίνουν το κόκκινο τους αίμα για να φτιάξουν το σμαραγδένιο της φουστάνι.
Η Ζωή κάθε στιγμή γεννιέται επίμονα σαν το καταπράσινο χορτάρι, που βγαίνει πάνω στο χειμωνιάτικο χώμα, το καμμένο από τον πάγο .
Επίμονα δικοί μας άνθρωποι παλεύουν σαν θεοί στου νοσοκομείου το κρεβάτι, που πάνω του έχουν φυλακιστεί. Αυτοί οι μάγκες ξαναγεννιούνται στ΄αλήθεια σε αυτή τη ζωή γιατί κατάλαβαν. Κατάλαβαν όλοι και όσοι τα κατάφεραν και όσοι όχι την κάθε στιγμή , πόσο αξίζει γα να ζεις!
Επίμονοι «πλούσιοι στους δρόμους της φτώχειας τους έχουν αμολυθεί με ένα μηχανάκι σαράβαλο, που τους δίνει ένα μεροκάματο λειψό. Αυτοί οι
« πλούσιοι» μετά την δουλειά βολτάρουν στης αγάπης τα στενά χαμογελώντας μαζί με τα πιτσιρίκια τους πάνω στον φθηνό τους ματρακά.
Επίμονοι μικροί θεοί, με τα τυφλά τους μάτια καταφέρνουν να δουν την άνοιξη ,όταν εμείς δειλά κλείνουμε με τα γερά μας και βλέπουμε μόνο το μαύρο.
Έχει φώτα το σπίτι σου και ακριβό δέντρο , έχει και χίλιους κόμπους η ψυχή σου φτιαγμένους επίμονα από τα καθημερινά και τα φθαρτά.
Από την ψυχή σου πέταξε τα κουρέλια και φόρεσε της το πράσινο της Ελπίδας .
Αυτή ξεκίνα να στολίζεις για να καταλάβεις πόση δύναμη κρύβει μέσα της η Γέννηση, που γιορτάζουμε.
Πόσο τυχεροί είμαστε, που την γιορτάζουμε όρθιοι!
Όλα στο πράσινο της Ελπίδας να τα ποντάρεις και ξαναγεννιέσαι!
* Η Ειρήνη Μουμούρη, σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική, εργάζεται δε στον Άγιο Ανδρέα Πατρών
