Η ανεξάρτητη Γροιλανδία θα μπορεί να συνάπτει συμφωνίες με τις παραπάνω χώρες, συμφωνίες οικονομικής συνεργασίας και για επενδύσεις.
21 Ιανουαρίου 2026
Γράφει ο Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, πρέσβης επί τιμή
- Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ, μέσω Τραμπ, δείχνουν ενδιαφέρον για την Γροιλανδία. Το 1867, ο τότε ΥΠΕΞ των ΗΠΑ William Seward έρριξε την ιδέα να αγοραστούν από την Δανία η Γροιλανδία και η Ισλανδία. Η πρόταση αυτή έγινε αμέσως μετά την αγορά της Αλάσκας από την Ρωσία. Το 1910, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Κοπεγχάγη πρότεινε να δοθεί στην Δανία η νήσος Μιντινάο που είναι στις Φιλιππίνες σε αντάλλαγμα για την Γροιλανδία και τις Δανικές Δυτικές Ινδίες.
Δεν είχε δοθεί συνέχεια σ’ αυτήν την πρόταση γιατί μετά από μερικά χρόνια ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και το ενδιαφέρον των ΗΠΑ στράφηκε προς τα εκεί. Πάντως, λίγο αργότερα οι ΗΠΑ αγόρασαν τις Δανικές Δυτικές Ινδίες (είναι οι σημερινές Παρθένες Νήσοι) από την Κοπεγχάγη για 25 εκατ. δολάρια σε χρυσό. Η Δανία είχε δεχτεί αυτήν τη συναλλαγή για να μην πέσουν τα εν λόγω νησιά στα χέρια των Γερμανών. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και μετά την κατάληψη της Δανίας από την Γερμανία, οι ΗΠΑ ανέλαβαν την προστασία και άμυνα της Γροιλανδίας. Το 1946, οι ΗΠΑ ζήτησαν επισήμως από την Δανία να αγοράσουν την Γροιλανδία έναντι του ποσού των 100 εκατ. δολαρίων σε χρυσό. Στις 14 Δεκεμβρίου του 1946, ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ James Byrne έκανε αυτήν την πρόταση στον Δανό ομόλογό του στη Νέα Υόρκη. Η πρόταση απορρίφθηκε αλλά επετράπη στις ΗΠΑ να έχουν στρατιωτικές βάσεις στο νησί. Σήμερα λειτουργεί μόνο μία.
Ο πληθυσμός της Γροιλανδίας ανέρχεται σε περίπου 60.000 άτομα τα περισσότερα των οποίων ανήκουν στη φυλή των Ινουίτ , οι πρόγονοι των οποίων ανήκαν στον πολιτισμό Thule. Ο πολιτισμός αυτός εμφανίστηκε αρχικά στην βορειοανατολική Σιβηρία, μετανάστευσε πριν από αιώνες μέσω της Αλάσκας και του Καναδά στην Βόρειο Αμερική κι από εκεί έφθασαν στην Γροιλανδία. Ινουίτ υπάρχουν και στο αρκτικό τμήμα του Καναδά και στην Σιβηρία και μιλούν όλοι την ίδια γλώσσα. Η Γροιλανδία αποτελεί αυτόνομο τμήμα της Δανίας και απολαμβάνει όλα τα οικονομικά πλεονεκτήματα που παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση στις περιφέρειες.
Ο λαός της Γροιλανδίας θα ήθελε ασφαλώς την ανεξαρτησία του. Μια ανεξάρτητη Γροιλανδία θα ήταν ό,τι καλύτερο γι’ αυτήν τη χώρα. Ως αυτόχθων λαός οι Γροιλανδοί θα μπορούσαν να αυτοδιοικούνται περισσότερο προς το συμφέρον τους, να διαχειρίζονται πιο ορθολογικά τους πόρους τους, τις παραδόσεις τους και τον πολιτισμό τους. Για να δρομολογηθεί αυτή η λύση θα χρειαστεί μια συνεννόηση μεταξύ της ανεξάρτητης πλέον Γροιλανδίας και των μεγάλων και γειτονικών δυνάμεων καθώς και των μεγάλων δυνάμεων μεταξύ τους, αφού προηγουμένως θα έχει συμφωνήσει η Δανία προς τούτο αναλογιζόμενη το μη χείρον βέλτιστον.
Αν ηρεμήσουν τα πνεύματα και οι ΗΠΑ σταματήσουν τις απειλές περί κατάληψης της νήσου, θα μπορούσαν: οι Ηνωμένες Πολιτείες να παράσχουν υποδομές και εγγυήσεις ασφαλείας, ο Καναδάς και οι σκανδιναβικές χώρες τεχνογνωσία και διοικητική υποστήριξη, η Ρωσία υποστήριξη στον τομέα υποδομών στον αρκτικό κύκλο, η Κίνα τεχνολογία και η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδότηση έργων βιώσιμης ανάπτυξης και ναυτιλίας. Η ανεξάρτητη Γροιλανδία θα μπορεί να συνάπτει συμφωνίες με τις παραπάνω χώρες, συμφωνίες οικονομικής συνεργασίας και για επενδύσεις. Με τον τρόπο αυτό εξαλείφεται ένα επιχείρημα των ΗΠΑ ότι η Γροιλανδία κινδυνεύει από την Ρωσία και την Κίνα και θεμελιώνονται οι βάσεις για μια ειρηνική συνεργασία που θα είναι προς όφελος όλων στην Αρκτική. Αρκεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ να πειστεί να συναινέσει.
Σχετικά θέματα Γροιλανδία Δανία ΗΠΑ
————————————-
Υπηρέτησε ως πρέσβης της Ελλάδος στην Αρμενία, την Πολωνία, τον Καναδά, ως Γ.Γ. του ΟΣΕΠ (2006-12) και ως Γενικός Διευθυντής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο Υπουργείο Εξωτερικών. Όπως και ο πατέρας του, διετέλεσε Γενικός Πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη. Για την αντιμνημονιακή του αντίσταση του αφαιρέθηκε με προεδρικό διάταγμα το 2013 ο τίτλος του πρέσβη επί τιμή, που του επεστράφη το 2016. Είναι συγγραφέας των βιβλίων “Το χρονικό του Καυκάσου” (2004) και του “Όταν η Ελλάδα τολμά”.
