Σημειώνει: ο Πέτρος Ιωάννου
25/12/2025
Ήμουνα νιος και γέρασα, (σε λιγότερο από ένα μήνα θάμαι στρόγγυλα 65) με την ψευδή ελπίδα πως κάτι θ’ αλλάξει προς το καλύτερο. Κι όμως τα πράγματα είναι ίδια και χειρότερα. Δικαιώνονται οι στίχοι της Βάσως Αλλαγιάννη – Μανώλη Ρασούλη: ” Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν”. Κατάφεραν να γονατίσουν το ένα επάγγελμα μετά το άλλο στο όνομα της Ε.Ε. πολλές φορές. Άμπελουργούς, ψαράδες, αγρότες, κτηνοτρόφους, βιομηχανίες, βιοτεχνίες ρούχων, υποδημάτων, ταπητουργίες κ.ο.κ. . Οι νεοέλληνες όσο δεν ακουμπούν τα ζόρικα μέτρα εαυτούς, πέρα βρέχει. Δεν το βασανίζουν το θέμα.
Πώς άλλες χώρες μικρότερες ή μεγαλύτερες ημών τα καταφέρνουν; Ακόμη και η “φτωχή” πλην όμως επικίνδυνη γειτονική Τουρκία τα καταφέρνει. Είμαστε οικονομικά στην ουρά της Ευρώπης, ουραγοί και στη διπλωματία. Τα καλύτερα μυαλά δε μένουν εδώ, είναι κει που δίνονται ευκαιρίες. Θάταν παρήγορο να επιστρέψουν κάποτε με τη στόφα του κοσμοπολίτη και να επιβάλουν αλλαγές, θετικές αλλά το πιθανότερο είναι να ρίξουν μαύρη πέτρα… πίσω τους.
Εκλογές ξανά και ξανά εν Ελλάδι και η ατμόσφαιρα ίδια. Ακόμη δεν ωρίμασαν συνθήκες για κάτι άλλο. Όπως έγινε αμέσως μετά το εθνικό τραύμα στα Τέμπη κι η ΝΔ βγήκε πάλι ισχυρή, πανίσχυρη…
Σήμερα όμως τα πράγματα λίγο διαφέρουν. Κάτι κινείται από πλευράς Καρυστιανού. Αν προκύψει κάτι μη προσωποκεντικό, πλατύ, ευρύ, ανοιχτόμυαλο, κάτι μεγάλο κατά τη ρήση της Μαρίας, πέρα από αριστερές και “πατριωτικές” φράξιες υπάρχει ελπίδα ανάταξης του πολιτικού σκηνικού, της χώρας ολάκερης. Αν τρέξουν κι εδώ παλιές συνήθειες, αποκλεισμοί και σαλταδόροι… ανώριμοι , πάλι θα συμβούν τα ίδια, θα ομφαλοσκοπούμε , θα κλαίμε τη μοίρα μας…
Είναι ανάγκη όσο ποτέ να οικοδομήσουμε κάτι ρωμαλέο που ν’ αντέχει στις ιδιοτροπίες των Ελλήνων, στο χρόνο.
Αμήν και πότε…
adios amigos και χρόνια πολλά. Οι γιορτές είναι χρήσιμες, αν είναι ευκαιρίες αναστοχασμού κι όχι τζίρος εμπορικός
