ΝΕΟΚΛΗΣ ΣΑΡΡΗΣ (5/5/1940 – 19/11/2011)
19/11/2025
σημειώνει: η Ειρήνη Πετρακάκη
- Δεκατέσσερα χρόνια έχουν περάσει από τον θάνατο του αείμνηστου καθηγητή και η απουσία του παραμένει ηχηρή! Στη μνήμη του, τρία επιλεγμένα αποσπάσματα από την τελευταία συνέντευξή του. Λόγος εύστοχος και προφητικός:
«Κατά ενδιαφέρουσα συγκυρία το ιδανικό της ελληνοτουρκικής φιλίας, έτσι όπως διατυπώθηκε και εφαρμόστηκε τον 20ο αιώνα, αλλά και όπως προβάλλεται ακόμη στις μέρες μας, ανεξάρτητα από ιδεολογικές εκλογικεύσεις, αποσκοπούσε και αποσκοπεί στην ενίσχυση των κυρίαρχων τάξεων και των αντίστοιχων δυνάμεων, που μέσα από τη συστοιχία των διεθνών σχέσεων τις εξισορροπούν.
Τώρα μπορεί να γίνει κατανοητό το γιατί ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών ελίτ μέχρι και σήμερα προωθούν τα αφηγήματα υποταγής ουσιαστικά της Ελλάδας στην νέο – Οθωμανική Τουρκία.
Πίσω από κάθε πράξη κρύβεται ένα αρχέγονο συναίσθημα που λέγεται “διατήρηση των κεκτημένων”. Διότι εάν η Ελλάδα παίξει τον αληθινό της ρόλο στην περιοχή τότε αναγκαστικά θα χρειαστεί να εκσυγχρονιστεί ως κράτος, να προωθήσει την αξιοκρατία και φυσικά να αυξήσει την αποτρεπτική της ισχύ ουσιαστικά. Αυτό συνεπάγεται ολική στροφή της χώρας, αποκαθήλωση ατόμων, συμφερόντων και τζακιών, προκειμένου να επιτευχθεί ο βαθμός ετοιμότητας…»
«Η Ε.Ε. καταδεικνύεται σε μια πανάκεια η οποία θα έλυνε ως διά μαγείας όλα τα προβλήματα: οικονομικά, εξωτερικής πολιτικής κ.λ.π. Σε αυτήν εστήριξαν οι Έλληνες πολιτικοί όλες τις ελπίδες τους, προκειμένου να αράξει η χώρα στο ασφαλές λιμάνι της Ενώσεως.
Καταδεικνύεται όμως ότι η Ε.Ε. δεν είναι εις θέσιν ούτε τα σύνορά μας να προασπίσει ούτε να προσδώσει κύρος σε μια εξωτερική πολιτική που στόχο έχει την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων, αλλά ούτε την οικονομία της ίδιας της χώρας μπορεί να σώσει. Συνεπώς η Ε.Ε. αποδεικνύεται σαν μια φενάκη, η οποία καλύπτει την ανυπαρξία της ως μίας Ευρωπαϊκής οντότητας».
«Η κοινωνική και η εθνική συνοχή στην πατρίδα μας έχουν δεχθεί πλήγματα καίρια. Έχουν διαλυθεί. Αυτή η ιδεολογική κατάσταση που καλύπτει τον χώρο εξουσίας και τον χώρο της αντιεξουσίας, διαπιστώνω ότι είναι ίδια. Και τι εννοώ: Κάποτε οι αντιεξουσιαστές, οι οποίοι εμφανίζονται κυρίως με την μορφή τρομοκρατίας, χρησιμοποιούσαν μία ρητορεία η οποία είχε μέσα της τόσο κοινωνικά στοιχεία, όσο και εθνικά. Τα λέγανε ”πατριωτικά”. Παράδειγμα η ”17 Νοέμβρη”.
Σήμερα, η νέα γενιά τρομοκρατίας έχει μία ρητορεία η οποία ταυτίζεται με την ρητορεία της εξουσίας. Όπως για παράδειγμα υπέρ των μεταναστών. Δηλαδή οι αντιλήψεις της εξουσίας περάσανε και στην αντιεξουσία. Έχουμε με άλλα λόγια και την εξουσία και την αντιεξουσία σε μια μονοδιάστατη αντίληψη, η οποία ουσιαστικά διαλύει την Ελλάδα.
Ποιες δυνάμεις μπορούν να αντιδράσουν σε αυτό; Δεν υπάρχουν δυνάμεις. Και όποιες υπάρχουν, είναι είτε περιθωριακές ή περιθωριοποιούμενες και λοιδορούμενες.
▪️Τη σύγκλιση των ρόλων μεταξύ εξουσίας και αντιεξουσίας την είχε δει ο Νεοκλής Σαρρής πριν από την εποχή των μνημονίων. Σήμερα έχουμε αντιληφθεί τον εμπαιγμό από τις εντόπιες πολιτικές δυνάμεις, είτε εκείνες που έχουν παραδοσιακά την εξουσία είτε τις άλλες που επαγγέλλονται την ανατροπή. Και νιώθουμε εγκλωβισμένοι σε μία χώρα ρημαγμένη, δίχως ελπίδα, όπου η καθημερινότητα μάς τρώει τα σωθικά. Πολύ δύσκολη η έξοδος.
Καλό απόγευμα.
