26/9/2025
- Από την Ελληνική Φιλοσοφία και από την Ελληνική Πατρολογία, μπορούμε να οδηγηθούμε στη διακήρυξη του αυτεξούσιου της ανθρώπινης βούλησης. Δηλαδή μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος δημιουργεί τη ζωή του όπως αυτός θέλει, πράγμα το οποίο μπορεί να κατορθώσει δια του αγώνα .
Κατ’ επέκταση, οδηγούμαστε στη βελτιοδοξία, σύμφωνα με την οποία ο παρών κόσμος δεν είναι ο καλύτερος ούτε ο χειρότερος, αλλά ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος, δια του αγώνα του, να βελτιώσει το υπαρκτικό καταστατικό του ως ο ποιμένας του Είναι.
Από την Ελληνική Φιλοσοφία και από την Ελληνική Πατρολογία, αναδύεται μία συγκεκριμένη ηθική: η ηθική του Ήρωα ( ο οποίος, σε θρησκευτική γλώσσα, αποκαλείται ” άγιος”). Πρίν από την πτώση, σύμφωνα με τους Έλληνες Εκλησιαστικούς Πατέρες ” οι άνθρωποι…ήταν τέλειοι, όχι τόσο υπό την ένοια του γεγονότος όσο υπό την έννοια της δυνατότητας “– δηλαδή ” προικισμένοι εξ αρχής με την εικόνα του Θεού ” ως ” εικόνες ” του Θεού, και ” κεκλημένοι να αποκτήσουν την ομοίωση ( πρός τον Θεό) .Εξ ου και, γιά τους Έλληνες Εκλησιαστικούς Πατέρες, ” η εικόνα του Αδάμ πριν από την πτώση είναι διαφορετική από εκείνη που παρουσιάζεται από τον Αυγουστίνο και γίνεται γενικά αποδεκτή στη Δύση από την εποχή του. Σύμφωνα με τον Αυγουστίνο , οι άνθρωποι στον Παράδεισο ήταν εξ αρχής προικισμένοι με ολόκληρη τη δυνατή σοφία και γνώση: η δική τους τελειότητα ήταν μια συντελεσμένη πραγματικότητα κι όχι μια δυνατότητα ” .Αναγκαστικά, λοιπόν, για τον Αυγουστίνο και την Δύση που ακολούθησε την θεολογία του, η Πτώση των Πρωτοπλάστων σήμαινε θεία τιμωρία, δηλαδή ότι ο Θεός- τιμωρός αφαίρεσε από τον άνθρωπο μέρος της τελειότητας με την οποία τον είχε προικίσει, και έτσι σωτηρία αποβαίνει η επιστροφή σε μια χαμένη τελειότητα.
Αντίθετα για τους Ορθόδοξους Πατέρες, αφού ο Θεός χάρισε στον άνθρωπο μια δυνητική τελειότητα ( μόνο δηλαδή τη δυνατότητα να τελειωθούν, σύμφωνα με την ελεύθερη προαίρεση τους) και όχι μια συντελεσθείσα τελειότητα, και άρα η σωτηρία ( τελείωση) του ανθρώπου βρίσκεται πάντοτε στο μέλλον και όχι στην επιστροφή σε κάποιον χαμένο Παράδεισο. Εξ ου και η απόλυτη αντίθεση της Ορθόδοξης Θεολογίας προς τον θρησκευτικό νομικισμό, προς τον καταθλιπτικό θρησκευτικό ρομαντισμό και προς όλα εκείνα τα μυστικιστικά συστήματα ( π.χ. των Γνωστικών, των Καθαρών, των Βογομίλων κ.λ.π. ) που αντιλαμβάνονται τη σωτηρία σαν επιστροφή της ψυχής σε κάποια απολεσθείσα αρχέγονη μήτρα τελειότητας.
40 ΜΥΣΤΙΚΟΊ ΦΑΚΕΛΟΙ ΠΟΥ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΑΟΣ
ΕΙΝΑΙ ΎΒΡΙΣ Ο ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΘΕΩΣΗ. ΥΒΡΙΣΤΗΣ ΔΕ Ο ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗΣ.
