18/8/2025
- Στη διπλωματική σχολή το πρώτο που μαθαίνει ένας μελλοντικός διαχειριστής κρίσεων είναι αναγκαιότητα αποκλιμάκωσης πριν την προσπάθεια επίτευξης συμφωνιών.
Ο αμερικανός πρόεδρος απόψε επιχείρησε συντασσόμενος με τις επιθυμίες του Πούτιν να δρομολογήσει μια συμφωνία ειρήνευσης αποφεύγοντας το μεταβατικό στάδιο που λέγεται εκεχειρία.
Εκεί λοιπόν μπήκαν σφήνα οι ευρωπαίοι αναδεικνύοντας την αναγκαιότητα της εκεχειρίας. Όταν αυτή επιτευχθεί ανοίγει ο δρόμος για μια συζήτηση κρίσιμων και ευαίσθητων ζητημάτων με κυρίαρχο αυτό των εγγυήσεων. Όχι μόνο από πλευράς Ουκρανίας. Θα πρέπει και η Μόσχα να παράσχει ικανές εγγυήσεις για το ότι δεν θα επαναληφθεί μια επίθεση κατά της Ουκρανίας με κάποιο πρόσχημα.
Το επιχείρημα Τραμπ που φέρεται να μετέφερε στους ευρωπαίους ηγέτες στη συνάντηση με τον Ζελενσκι και θέλει τον Πούτιν να είναι ειλικρινής και σοβαρός στις συζητήσεις με τον τον ίδιο, δεν αρκεί εφόσον δεν έχει ξεκαθαρίσει το πλαίσιο των εγγυήσεων. Για αυτό η εκεχειρία θα πρέπει να προηγηθεί της οποίας ειρηνευτικής συμφωνίας.
Ασχέτως αν οι ευρωπαίοι ηγέτες αντιμετωπίζουν ορθολογικά ή όχι τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο ίδιος ο Τράμπ έχει επικαλεστεί σε δυο πρόσφατες περιπτώσεις την αναγκαιότητα άμεσης κατάπαυσης του πυρός. Η περίτωση του Πακιστάν και της Ινδίας καθώς και εκείνη του Ισραήλ με το Ιράν. Ειδικότερα στη δεύτερη περίπτωση δεν συμφωνήθηκε το παραμικρό. Επέβαλε μια εκεχειρία ο ίδιος ο αμερικανός πρόεδρος η οποία απλώς μένει να φανεί τι διάρκεια θα έχει. Ελάχιστοι πόλεμοι κλείνουν με συνθηκολόγηση κι όταν αυτό συμβαίνει συνήθως εκλείπουν οι προϋποθέσεις για διαφορετική διευθέτηση. Ασχέτως δικαίων και αδίκων στον πόλεμο της Ουκρανίας, είναι τουλάχιστον παράλογο να εξαναγκάζεις σε συνθηκολόγηση εκείνους που πριν λίγα χρόνια εξωθούσες σε ενέργειες που οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στην πρόκληση του αντιπάλου. Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν προβλέψει ό,τι πιθανή εισχώρηση της Ουκρανίας στη δυτική στρατιωτική συμμαχία θα οδηγούσε σε πόλεμο με τη Ρωσία. Η σημερινή νέα τάξη πραγμάτων στο Λευκό Οίκο έστω κι αν δημιουργεί μια αίσθηση αποφασιστικότητας από πλευράς του Αμερικανού Προέδρου για επίλυση των κρίσιμων διαφόρων στον πλανήτη, είναι απολύτως πλασματική. Ουδέποτε οι ΗΠΑ παρενέβησαν για την επίλυση διαφόρων μεταξύ κρατών με κριτήριο το δίκαιο των εμπλεκομένων.
Τα δικά τους συμφέροντα διασφάλιζαν και αυτό συμβαίνει και τώρα. Απλώς από πλευράς Ουάσιγκτον ποτέ άλλοτε δεν συνέβαινε τόσο απροκάλυπτα και κυρίως με τέτοια απόσταση από τις θέσεις που η χώρα εξέφραζε το αμέσως προηγούμενο διάστημα.
Αν η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία οδήγησε κάποτε στο συμπέρασμα ότι είχαμε εισέλθει σε περίοδο παγκόσμιας αστάθειας, τότε ο τρόπος με τον οποίο ο Τραμπ προσεγγίζει τη διπλωματία κι επιχειρεί να σταματήσει τον πόλεμο αυτό, δημιουργεί εξαιρετικά επικίνδυνα τετελεσμένα – αυτό το Land for Peace μας αφορά άμεσα – και αποτελεί τον ορισμό των αχαρτογράφητων νερών.
