2/8/2025
- Δυστυχώς υπάρχει στην Πατρίδα τεράστιο γεωπολιτικό δυναμικό που πάει χαμένο.
Οι περισσότεροι χάνουν τον προσανατολισμό και υπεισέρχονται σε ατραπούς που δεν οδηγούν πουθενά.
Τα τελευταία 5 χρόνια συνεχώς μας απασχολούν ψευδοδιλήμματα που δεν θα έπρεπε.
Οπαδισμός χειρίστου είδους και ανάλωση πόρων , ενέργειας και δυνάμεων σε ατέρμονες εσωτερικές έριδες.
Δεν είμαστε ούτε με την Ουκρανία, ούτε με τη Ρωσία , ούτε με το Ιράν, ούτε με το Ισραήλ , ούτε με την Παλαιστίνη, ούτε με τις ΗΠΑ.
Βασικά τους έχουμε γραμμένους όλους.
Μόνο με την Ελλάδα είμαστε και μόνο αυτό μας νοιάζει.
Και χρησιμοποιούμε όποιον μας βολεύει.
Η ενεστώτα κατάσταση είναι δυσμενής.
Η Τουρκία δημιουργεί πολύπλοκα προβλήματα που για τα μιράκια που μας κυβερνούν φαντάζουν άλυτα.
Αυτή τη στιγμή συντελείται κάτι μεγάλο που θα ξαναλάβει χώρα σε 150 χρόνια.
Επανασχεδιάζεται η παγκόσμια χάρτα γεωπολιτικών επιρροών, αυτό που πριν κάποιες δεκαετίες ονομάσαμε Συμφωνία της Γιάλτας.
Υπάρχουν 2 οδεύσεις.
Ο IMEC, με κυρίαρχο στοιχείο τον Ελληνισμό και
ο τουρκικός, με κυρίαρχο στοιχείο τον τουρκισμό.
Στον IMEC ο Ελληνισμός στο δυτικό άκρο στοιχίζεται και στηρίζεται στην Ελλάδα, ενώ στο Ανατολικό στο Ισραήλ. Η Κύπρος χαλυβδώνει τον άξονα ως κεντρικό σημείο.
Με τον άξονα αυτόν, παρακάμπτεται η Τουρκία και η Αίγυπτος ( οι οποίοι έχουν ως σλόγκαν στο ναυτικό που χτίζουν με μεγάλη επιμέλεια, το «Master of the seas»). Το γεωπολιτικό δυναμικό της Τουρκίας μετατοπίζεται σε Ελλάδα – Κύπρο και Ισραήλ, ενώ αυτό της Αιγύπτου στα ΗΑΕ και την Σ. Αραβία.
Στον τουρκικό άξονα, η Ελλάδα παρακάμπτεται και η Τουρκία μεταμορφώνεται σε κεντρικό σημείο που ελέγχει:
- τον αναχωματικο δακτύλιο της Δυτικής Αρχιτεκτονικής Ασφαλείας(μέσω των στενών και της «γαλάζιας πατρίδας»)
- Την έξοδο της Ρωσίας στις θερμές θάλασσες (ομοίως )
- Την πλειονότητα των οδικών οδεύσεων του κινεζικού BRI ( μέσω του βόρειου Ιράκ και της Μ. Ασίας )
ο τουρκικός άξονας παρακάμπτει την Αραβική χερσόνησο, το Ισραήλ και την Ελλάδα μετατρέποντας τους σε χώρες δεύτερης γραμμής και ανάγοντας την αξία της έναντι και των τριών μεγάλων, κάνοντας την ίδια, την 4η μεγάλη ( δεύτερο τουρκικό ορόσημο , στα 600 χρόνια μετά την Άλωση να είναι μια εκ των top5 του πλανήτη ).
Της ανοίγει δε, τον δρόμο να συνενώσει τον Heartland με την Αφρική και να κινηθεί προς τον έλεγχο της Παγκόσμιου Νήσου (υλοποιώντας το 3ο ορόσημο, το 2071 δλδ 1000 χρόνια μετά το Μάτζικερτ να είναι μια εκ των 2 υπερδυνάμεων).
Όπως αντιλαμβάνεστε εάν επικρατήσει ο τουρκικός άξονας, Ελλάδα και Κύπρος απλά θα χωνευτούν στο γεωπολιτικό στομάχι (φράση του καθηγητή Κωνσταντίνος Γρίβας) της Τουρκίας και σε επόμενο στάδιο απλά θα πέσουν στον απόπατο της Ιστορίας.
Η επικράτηση του IMEC είναι ζήτημα Εθνικής Επιβίωσης κάτι που συνεπάγεται την αναγκαιότητα του να παίξουμε μπάλα με τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς.
Οι Αμερικανοί έχουν εναλλακτικές. Έχουν την Τουρκία και σιγά σιγά με ορίζοντα 50 ετίας στήνουν και την Αλβανία.
Οι Ισραηλινοί ΔΕΝ έχουν εναλλακτική και δυστυχώς δεν έχουμε εναλλακτική ούτε και εμείς.
Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει έστω και για μια φορά ( το κάναμε επι 1100 χρόνια αλλά κάπου το χάσαμε) να κοιτάξουμε τη μεγάλη εικόνα και να παρακάμψουμε συμπάθειες και οπαδισμούς.
Μακάρι τα πράγματα να ήταν αλλιώς. Αλλά εδώ που φτάσαμε δεν υπάρχουν επιλογές.
Η Διπλωματία που θα πρέπει να ακολουθούμε μέχρις ότου καταστούμε αυτάρκεις στους 4 βασικούς πυλώνες γεωπολιτικής ισχύος (Άμυνα και Ασφάλεια , Οικονομία, Πολιτική, Πολιτισμό και Πληροφορίες) θα πρέπει να είναι αυτή του σέρφερ, ο οποίος δεν διαθέτει ούτε κινητήρα ούτε πανιά για να πάει εκεί που θέλει, αλλά καβαλάει κάθε φορά τα κατάλληλο κύμα. Εκμεταλλεύεται , με λίγα λόγια , τη ισχύ ενός τρίτου (της θάλασσας στην προκειμένη περίπτωση).
ή αυτοί (οι Τούρκοι ) ή εμείς.
Είμαστε surfers κι όχι μαθηματικοί. Γυναίκες
αντιγραφή από: Θεόδωρο Στάλω
