- Η μητέρα μου ήταν νοικοκυρά. Ο πατέρας μου Αρειοπαγίτης. Δεν στήριξε την απόφασή μου να γίνω ηθοποιός. Αρνήθηκε – και με αρνήθηκε.
Όταν είχα αρχίσει να γίνομαι γνωστός,όπως και ο πρώτος μου εξάδελφοςο τραγουδιστής Γιάννης Βογιατζής, ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου τον ρώτησε αν είχε κάποια συγγένειαμε τους δύο Βογιατζήδες.
-Εκείνος απάντησε: ”Ούτε με τον ένα, ούτε με τον άλλο.”
Αλλά είχα τις πλάτες της μάνας μου.Όταν μπήκα στη δραματική σχολήμου έδωσε μια συμβουλή:”Στη ζωή μπορούμε μερικές φορέςνα λέμε κάποια κατά συνθήκη ψεύδη.Στη σκηνή όμως, πρέπει να είσαι πάντα αληθινός.”Ο θίασος του Μίμη Φωτόπουλουέκανε πρόβες στο Θέατρο Μπουρνέλη. Μπήκα μέσα για να ζητήσω δουλειά.Είδα το Φωτόπουλο να μιλάει με τονΚατσέλη. Τους είπα: ”Με συγχωρείτε.”Ντράπηκα, γύρισα πλάτη και το έβαλα στα πόδια.
Μου φώναξε ο Φωτόπουλος:”Πού πας; Γύρνα πίσω!..”Σταμάτησα και με ρωτάει:”Δουλειά δε θες; Ηθοποιός δεν είσαι;”Του απάντησα: ”Ναι, αλλά…” με διακόπτει και μου λέει: ”Προσλαμβάνεσαι.”Έπαιξα στο ”Τοπάζ” του Μαρσέλ Πανιόλ, με το θίασο του Μίμη Φωτόπουλουσε διδασκαλία Πέλου Κατσέλη.
Ο δημοσιογράφος Κώστας Νίτσος έγραψε τότε για μένα στην εφημερίδα ”ΤΑ ΝΕΑ”.Το διάβασε αυτό ο Κώστας Μουσούρης και έστειλε τη γυναίκα του, Έλλη Σταθάκη, να με δει.Ήρθε λοιπόν στο καμαρίνι, μου συστήθηκε και μου είπε: ”Σε θέλει ο Κώστας.Αύριο το πρωί θα έρθεις στο σπίτι.Στις 10.30. Και όταν λέει 10.30,εννοεί 10.30.”Κόντεψα να λιποθυμήσω. Το σπίτι ήταν στα Πατήσια. Ήμουν απ’ έξω στις 10. Χτύπησα το κουδούνι στις 10.29.Μου άνοιξε την πόρτα.Το πρώτο που μου είπε ήταν:”Εμείς δεν αργούμε ποτέ στην πρόβα.Μαθαίνουμε τα λόγια μας σε 10 μέρες,”Έμεινα επτά χρόνια στου Μουσούρη.
Για τον Κινηματογράφο,πάλι το ”Τοπάζ” έπαιξε ρόλο.Ο Φωτόπουλος είχε κάνει το φιλμ ”Λατέρνα, Φτώχεια και Γαρύφαλλο”και θα έκανε τη συνέχεια,το Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο”.Έρχεται στο θέατρο ένα βράδυο Στέλιος Ζωγραφάκης- βοηθός του Σακελλάριου -γιατί έψαχνε έναν ηθοποιό να παίξει σε μια σκηνή τον γιατρό, να πει δυο λόγια.”Πάρε αυτόν”, του είπαν για μένα -την επομένη ήταν το γύρισμα. Δεν κοιμήθηκα όλη νύχτα.Πήγα την άλλη μέρα στο στούντιο,σαν τρελός. Δέκα φορές γυρίσαμε το πλάνο. Έλεγα στην Τζένη Καρέζη που ήθελε να κάνει έκτρωση:”Δυστυχώς, κυρία μου,η κατάσταση της υγείας σαςδε μας επιτρέπει να κάνουμεαυτό που ζητάτε.”Από εκεί με είδαν ο Ντίνος Δημόπουλος και ο Γιάννης Δαλιανίδηςκαι με κάλεσαν να κάνω διάφορους ρόλους.Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη.
Έχω παίξει του κόσμου τα Μπουλβάρ και τις Επιθεωρήσεις, αλλά μετά ήρθε η μεγάλη αλλαγή στη θεατρική μου πορεία.Η μεγάλη στροφή που μου έδωσε ζωή.Ο Γιάννης Χουβαρδάς με οδήγησεσε ένα δρόμο που τελικά αυτός ήτανο δρόμος που έψαχνε η ψυχή μου. Και με αγάπησαν οι σκηνοθέτες.Ο Δημήτρης Μαυρίκιος, ο ΝίκοςΚαραθάνος, ο Μιχαήλ Μαρμαρινός.Μετά ο Κώστας Τσιάνος με ζήτησε στο Εθνικό Θέατρο. Δέχτηκα.
Άλλαξαν οι κυβερνήσεις αλλά εγώ παρέμεινα. Στο Εθνικό Θέατρο έπαιξα τα σπουδαία έργα.Ένιωσα απέραντη ευτυχία. Στο Ελεύθερο Θέατρο έχω παίξει και σαχλαμάρες, σε παραστάσεις που δεν τις πίστεψα, έκανα και κάτι νούμερα, αίσχος -έκλαιγα. Αν είχα οικονομική άνεση δε θα έκανα τόση Επιθεώρηση.
Μερικές φορέςυποχρεώνεσαι να κάνειςπράγματα που δεν σου αρέσουν.Ήθελα να σπουδάσω το γιο μου.Δε με φοβίζει ο θάνατοςαρκεί να είναι ακαριαίος. Αυτό που φοβάμαι είναι μήπως δεν προλάβωνα αποχαιρετήσω όπως πρέπει όσους αγαπώ.Γι’ αυτό φροντίζω κάθε μέρανα τους δείχνω την αγάπη μου.
Ο χρόνος προχωράει. Κυλάει ασταμάτητα.Το μόνο που μπορείς να κάνεις – και αυτό που έχει σημασία – είναι να ζήσεις όσο το δυνατόν πιο έντιμα, με καθαρή συνείδηση. Αυτό που λείπει περισσότερο στην εποχή μας, είναι η αγνή, η ανιδιοτελής αγάπη.Και η συγνώμη. Αν υπάρχουν αυτά, όλα τα εμπόδια τα υπερπηδάς.
Πηγές:
tovima. gr
Απόσπασμα από συνέντευξηστη Μυρτώ Λοβέρδου.
kathimerini. gr
Απόσπασμα από συνέντευξηστην Τασούλα Επτακοίλη.
popaganda. gr
Απόσπασμα από συνέντευξηστην Λίνα Ρόκου.
anemourion. blogspot. gr
Φωτογραφία: Γεράσιμος Δομένικος
