29/5/2025
και το δικό μου υστερόγραφο:
Με τα γεγονότα στην πινακοθήκη αλλά και άλλοτε αναπτύσσονται σκέψεις αν η τέχνη έχει όρια, αν αυτό περιορίζεται κ.ο.κ.
Πέρα από το υποκείμενο άλλη παράμετρος είναι το αντικείμενο. Είναι ο θρησκευτικός κόσμος, τα σύμβολα υπό αμφισβήτηση – χλεύη;
Είναι τα πολιτικά πρόσωπα στο απειρόβλητο; Νομίζω πως όχι. Μια λύση θάταν οι διεθνείς οργανισμοί – θεσμοί αλλά κι εδώ τίποτα κανονικό ισχύει. Τα χρόνια κυλούν και υπέρτερο δεν είναι οι αξίες αλλά η δύναμη, το κέρδος, το συμφέρον του ενός κι όχι και του άλλου, η εξόντωση του άλλου… δυστυχώς αυτό είναι ζούγκλα και μας πάει 100 χρόνια πίσω!
