Στην αρχαία Ελλάδα ο Αριστοτέλης μιλά στα “Πολιτικά” για νόμισμα από νόμισμα. Για αθέμιτο χρηματισμό δηλαδή.
Στην Παλαιά Διαθήκη μεταξύ Ισραηλιτών δεν προτείνονται δανεικά με τόκο. Στην Καινή Διαθήκη δεν υπάρχει απαγόρευση σαφής αλλά σκέφτεται οτι όσο υπάρχουν φτωχοί και κυριαρχεί η αγάπη, δεν νοείται εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, δια τοκισμού, παντού. Οι πατέρες εξαπολύουν μύδρους κατά πλουσίων και πλούτου.
Να υπενθυμίσω πως στο Ισλάμ τα δανεικά είναι και αγύριστα. Όταν ήμουν στο Σουδάν έβλεπα πως οι τράπεζες είχαν μηχανισμούς παράκαμψης… Αφού απαγορεύεται ο τόκος (το πνεύμα απαγόρευσης το πήραν από τη Βίβλο) βαφτίζουν τον καταθέτη είδος μετόχου…
Και έρχεται η Ιεραρχία της Ελλάδας και παρακάμπτοντας ερμηνείες Πατέρων της εκκλησίας καλομελετούν αναπτυξιακούς 🏦 τραπεζικούς τρόπους. Αυτό κι αν είναι… άλλη μια απόδειξη απομάκρυνσης απ’ τον Εσταυρωμένο. Απ’ το πλεόνασμα και το υστέρημα προέχει η ανάγκη των φτωχών. Το μασούρι είτε στο σεντούκι είτε στην τράπεζα καταγγέλεται. Ο τοκισμός είναι κέρδος στο κέρδος, στο πνεύμα παλιών και νέων αργυραμοιβών. Είναι νόμιμη τοκογλυφία!
Καλό μας βράδυ 🌃 αδέρφια
Πέτρος Ιωάννου διαχειριστής της ιστοσελίδας
