Η Μαριανίνα Κριεζή (Αθήνα, 8 Σεπτεμβρίου 1947 – Αθήνα, 6 Φεβρουαρίου 2022) ήταν Ελληνίδα στιχουργός, παραγωγός του ραδιοφώνου, συγγραφέας και μεταφράστρια. Ήταν απόγονος της σπουδαίας Υδραΐικης Οικογένειας Κριεζή, που διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στην Απελευθέρωση
Σαν σήμερα, πριν τρία χρόνια, έφυγε από τη ζωή.
6/2/2025
Γεννήθηκα στο Ψυχικό.
Τα παιδικά μου χρόνια ήταν καλά.
Όταν ήθελα να μιλήσω
μίλαγα με ομοιοκαταληξίες.
δε με πήγε σε ψυχίατρο.
Άρχισε να μου διαβάζει ποιήματα
και να μου βάζει ν’ ακούω Βάγκνερ.
Μου διάβαζε Μολιέρο
και όταν του έλεγα: ”Μπαμπά
δεν καταλαβαίνω τίποτα”, μου ‘λεγε
”Δεν πειράζει,
ακούς τη μουσική της γλώσσας.”
Ήθελα να γίνω ηθοποιός αλλά
δεν έγινα γιατί – κάθε φορά που το
ανέφερα – λιποθυμούσε η μάνα μου.
Πέρασα στη Φιλοσοφική.
Παρακολούθησα δύο χρόνια.
Δεν άντεξα παραπάνω.
Συνέχισα στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Σκηνογραφία.
Έφυγα για το Παρίσι
όπου έκανα σχέδιο υφάσματος.
Όταν γύρισα ξεκίνησα
ν’ ασχολούμαι με τη γραφιστική.
Έγραφα στιχάκια
που άρεσαν στον μπαμπά μου,
ο οποίος μίλησε για μένα
στον Μάνο Χατζιδάκι.
Ύστερα ήρθε η Λιλιπούπολη.
Τελείως ερασιτεχνικά κι απρόσμενα.
Η Λιλιπούπολη ήταν ένα άλλοθι.
Τίποτα περισσότερο.
Τα περισσότερα τραγούδια – και
απολύτως κανένα κείμενο από αυτά
που περιείχε – δεν ήταν για παιδιά.
Τα παιδιά σήμερα
μεγαλώνουν με χιτάκια.
Θέλουν τα τραγούδια
να τους κινούν, ενώ κανονικά
θα πρέπει να τους συγκινούν.
Έγινα στιχουργός γιατί ήμουν φάλτσα.
Κι επειδή δε με άφηναν να τραγουδάω
στις χορωδίες του σχολείου,
το ‘ριξα στη στιχουργική.
Γράφω λίγο. Δε γράφω εύκολα.
Αισθάνομαι λίγο επισκέπτρια
σε αυτό το χώρο.
Αν έγραφα
την εποχή που κυριαρχούσαν
οι μεγάλοι στιχουργοί,
η Παπαγιαννοπούλου, ο Γκάτσος,
δε θα μπορούσα να σταθώ.
Γράφω ακόμα.
Το κακό είναι ότι μετά δεν ξέρω
τί να τα κάνω αυτά που γράφω…
Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου
θα ‘σαι πάντα δικός μου
θα ‘μαστε πάντα μαζί.
Και δε θα μου λείπεις
γιατί θα ‘ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ’ ακολουθεί.
Τα ήσυχα βράδια
η Αθήνα θ’ ανάβει
σα μεγάλο καράβι
που θα ‘σαι μέσα κι εσύ.
Και δε θα σου λείπω
γιατί θα ‘ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ’ ακολουθεί.
Τα ήσυχα βράδια
θα περνάει φωτισμένο
της ζωής μου το τρένο
που θα ‘σαι μέσα κι εσύ.
Και δε θα μου λείπεις
γιατί θα ‘ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ’ ακολουθεί.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Μαριανίνα Κριεζή (Αθήνα, 8 Σεπτεμβρίου 1947 – Αθήνα, 6 Φεβρουαρίου 2022) ήταν Ελληνίδα στιχουργός, παραγωγός του ραδιοφώνου, συγγραφέας και μεταφράστρια.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 8 Σεπτεμβρίου 1947, μεγάλωσε στο Ψυχικό και καταγόταν από την Ύδρα. Ήταν απόγονος της σπουδαίας Υδραΐικης Οικογένειας Κριεζή, που διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στην Απελευθέρωση και τα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια και συγκεκριμένα ήταν απόγονος του Αντώνιου Κριεζή, Πρωθυπουργού, υποναύαρχου και Αυλάρχη του Όθωνα, καθώς και του Γεωργίου Βούλγαρη, τοποτηρητή της Ύδρας κατά την Τουρκοκρατία. Αργότερα δε στη ζωή της κληρονόμησε και το αρχοντικό του Αντώνιου Κριεζή στην Ύδρα. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών χωρίς να πάρει πτυχίο, και Διακοσμητική – Σκηνογραφία στα εργαστήρια της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, όπου ολοκλήρωσε τις εκεί διετείς σπουδές της.
Το 1969 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει σχέδιο υφάσματος, επέστρεψε στην Ελλάδα, εργάστηκε ως γραφίστρια και την άνοιξη του 1977 άρχισε να συνεργάζεται με το Τρίτο Πρόγραμμα όταν διευθυντής ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις. Εκεί έγραψε τους στίχους όλων των τραγουδιών της ραδιοφωνικής εκπομπής Εδώ Λιλιπούπολη ενώ συμμετείχε και στα κείμενα, ιδίως ως συγγραφικό δίδυμο με την ηθοποιό Αννα Παναγιωτοπούλου. Συνέπραξε επίσης, ως κειμενογράφος, σε επιθεωρήσεις της «Ελεύθερης Σκηνής».
Στη μακρά σταδιοδρομία της ως στιχουργός συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τους: Αρλέτα, Ελένη Δήμου, Στράτος Διονυσίου, Μαργαρίτα Ζορμπαλά, Σαβίνα Γιαννάτου, Μιχάλης Μπαζάκας, Δήμητρα Γαλάνη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Μιχάλης Χατζηγιάννης, ενώ στίχους της έχουν μελοποιήσει συνθέτες όπως οι Λένα Πλάτωνος, Νίκος Κυπουργός, Δημήτρης Μαραγκόπουλος, Νίκος Χριστοδούλου, Λάκης Παπαδόπουλος, Γιάννης Σπανός, Δήμητρα Γαλάνη, Μιχάλης Καπούλας, Ευσταθία, Τάκης Μουσαφίρης, Διονύσης Τσακνής κ.ά.
Ως παραγωγός στην ΕΡΑ παρουσίασε διάφορες εκπομπές, όπως την φιλοζωική «Μου το’πε ένα πουλάκι», τη νυχτερινή «Το νυχτικό του πύργου» και την εκπομπή «Αύριο όλα θα είναι καλύτερα». Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στις 6 Φεβρουαρίου 2022.[2][3]
………………………………………………………
lifo. gr
Απόσπασμα από συνέντευξη
στον Ευθύμη Φιλίππου.
Εφημερίδα Βραδυνή
Απόσπασμα από συνέντευξη
στην Έλενα Χατζηιωάννου.
#Memories 80’s
