9/2/2025
1965. Έχω πάει στην Καπνικαρέα, στου Μέντη, να αγοράσω χάντρεςγιατί κάτι κεντούσα στο καμαρίνι. Μπαίνω μέσα και είναι γεμάτο κόσμο το μαγαζί και όλο γυναίκες.Για να μη δώσω στόχο πλησιάζω τον υπάλληλο,που τον έλεγαν Ευθύμιο και του λέω όσο πιο σιγανά μπορούσα:”Δώσε μου δύο σειρές μαργαριτάρια Νο 23 και μια σειρά Νο 25.’
‘Όπως όμως τα λέω αυτά, με ακούει μια μαντάμ,γυρίζει, και με αντικρύζουνε τα αναστατωμένα της μάτια. Με γνωρίζει και αρχίζεινα κραυγάζει με τσιριχτή φωνή: ”Καλέ, η Σπεράντζα Βρανά! Α, η Σπεράντζα Βρανά!!” Εγώ ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί.Τόσο για την τσιριχτή φωνή πουγέμιζε σαν αντίλαλος όλο το μαγαζί κι έβγαινε μέχρι έξω στο πεζοδρόμιο και μου τρύπαγε το τύμπανο,όσο και για όλο εκείνοτο γυναικομάνι, που είχε γυρίσει το κεφάλισαν χορός αρχαίου δράματος, προς το καταβεβλημένο απ’ την οδύνη πρόσωπό μου.
”Εγώ…”τραύλισα σα θηρίο στο κλουβί.”Καλέ; Αδυνατίσατε;” συνέχισε ακάθεκτη η βασανίστριά μου. “Ναι…”ξανατραύλισα πλήρης συγχύσεως.”Α, δεν ξέρετε πόσο σας πάει”, τσίριξε η μαντάμ,και με άρπαξε απ’ το χέρι, στριφογυρίζοντάς με για να πιστοποιήσει του λόγου το αληθές και αφού με περιεργάστηκε με ύφος ειδικού διαιτολόγου, συνέχισε:
”Σας κάνει τουλάχιστοντριάντα χρόνια νεότερη.””Τί;;” ανέκραξα. ”Τριάντα χρόνια;; Δηλαδή πόσο φαίνομαι κυρά μου;Δύο;;”Και γυρίζοντας στον υπάλληλο,φωνάζω:”Ε, τότε Ευθύμιε, άσε τις χάντρεςκαι δώσε μου ένα μπιμπερό!”
Κατασυγχύστηκα…
Σπεράντζα Βρανά
Σαν σήμερα, το 1932, γεννήθηκε. Απόσπασμα από το βιβλίο: Έλα, καλέ τώρααα!
αλιευμένο από : Πρόσωπα
