9/2/2025
γράφει: ο Periklis Bozinakis
“Βλέπω τους εμπόρους να εισπράττουν σκύβοντας το κέρδος των δικών τους πτωμάτων” λέει στο Άξιον Εστί ο Οδυσσέας Ελύτης.
Το θεματάκι που προέκυψε με τον Άρη Σερβετάλη είναι μια ακόμα οφθαλμοφανέστατη, απεγνωσμένη καθεστωτική προσπάθεια απόσπασης της προσοχής. Άλλη μια απόπειρα κατακερματισμού της πραγματικότητας. Έπρεπε επειγόντως να στραφεί αλλού ο προβολέας, πέρα απ’ την κορύφωση των σαρωτικών γεγονότων που σχετίζονται με τη σωρεία κακουργημάτων του Καθεστώτος, αλλά και τις διεθνείς εξελίξεις. Μία ανεπαίσθητη παραδρομή, μια ελάχιστη βιασύνη στη διατύπωση της απάντησης που έδωσε ο ηθοποιός στο τσιράκι με το μικρόφωνο, και το προϊόν ήταν έτοιμο για να πεταχτεί στην αρένα. Αστραπιαία βγήκαν από τις τρύπες των ΜΜΕ και των πρωινάδικων αλλά και της υψηλής τέχνης (…) και ξεκίνησαν να κεκεδίζουν τις εξοντωτικά επαναλαμβανόμενες, βαρετές ασυναρτησίες τους.
Και, τώρα που κινδυνεύουν να χάσουν τα ψίχουλα από τα αποφάγια της Συμμορίας που τους έβγαλε στο κλαρί, παραληρούν. Έχουν πανικοβληθεί.Δεν θα σχολιάσω σε βάθος την απάντηση του κυρίου Σερβετάλη στον δημοσιογράφο.
Ο ηθοποιός θεωρεί την άμβλωση φόνο, οπότε ως συνεπές πρόσωπο (και όχι άτομο) έδωσε την απάντηση που όφειλε να δώσει. Εγώ, πιο μακάβριος, πιο προβοκάτωρ, θα το τραβήξω στα άκρα: θεωρώ κατά συρροή δολοφόνους όσους “γιατρούς” έχουν κάνει τις αμβλώσεις φάμπρικα – κάτι σαν τον Δρα Μπένγουεϊ στο Γυμνό Γεύμα. Αυτό δεν είναι ιατρική. Είναι βιομηχανία χασάπηδων.
Ταυτοχρόνως με το περιστατικό, καθεστωτικά γουρούνια που επίσης κυνδυνεύουν να χάσουν το φαϊ τους, επιδίδονται αυτές τις μέρες σε κορυφούμενες ύβρεις, έχοντας χάσει πλέον και το τελευταίο χαρακτηριστικό που να θυμίζει ανθρώπινο ον. “Το γλεντάνε οι χαροκαμένες;” σχολιάζει τις μητέρες των δολοφονημένων στα Τέμπη ο Γρηγόρης Ψαριανός, αυτή η πτωματοφάγος προνύμφη, που η μόνη ιδιότητα στη ζωή της είναι να σέρνεται στη γη και να γλείφει καθεστωτικά παπούτσια.
Από κοντά η υπουργάρα, ο Γεωργιάδης, ενσάρκωση της φαυλότητας, της ευτέλειας και της αποκτήνωσης. Αφήνω στην κρίση του καθενός το ποια θα πρέπει να είναι η τιμωρία τους. Προσωπικά θεωρώ ότι αν δεν εφαρμοστεί η εσχάτη των ποινών και η δήμευση περιουσιών, θα πρέπει να ντρεπόμαστε. Όλοι μας.
