“Εγώ, δεν είμαι μάνα, μα θα μπορούσα να σε φιλώ ατέλειωτα, να σε μυρίζω, να σε χαϊδεύω, να σε κρατώ στην αγκαλιά μου, να σε νανουρίζω, να σε μεγαλώνω άξιο και ευγενή άνθρωπο

… και να ‘χω πάντα, μα πάντα, ένα κρυμμένο μαχαίρι στην κωλότσεπη για όποιον θα σε κοίταγε στραβά.

4/2/2025

Λίνα Δημοπούλου

συγκλονίζει στον αποχαιρετισμό της …

“Εγώ, παιδάκι μου, δεν είμαι μάνα.

Αλλά ξέρω καλά πως θα μπορούσα να σε θηλάζω, να σε φιλώ ατέλειωτα, να σε μυρίζω, να σε χαϊδεύω, να αρθρώνω τα αγκού σου, τα μα-μα-μα σου, για να βλέπω το χαμόγελό σου και ν’ ανατέλλει κάθε ώρα, να σε κρατώ στην αγκαλιά μου συνέχεια του σώματός μου, να σε νανουρίζω να γλαρώνουν ειρηνικά τα ματάκια σου -ο κόσμος μου όλος-, να σε μεγαλώνω άξιο και ευγενή άνθρωπο και να ‘χω πάντα, μα πάντα, ένα κρυμμένο μαχαίρι στην κωλότσεπη για όποιον θα σε κοίταγε στραβά.

Θα μπορούσα, πουλάκι μου, ακόμα και τώρα στα γεράματα…”

-Στο καλό μανάρι μου…