Λαβύρινθος ο δρόμος μου,
Μινώταυροι και φράκτες.
Λερναία Ύδρα οι αρνητές
Περιφρονώ όλους τους ρηχούς,
τους δήθεν και τους κράχτες.
Παραμερίζω τις σκιές,
διώχνω μακριά τις στάχτες.
Ποιός είσαι, ξένε; με ρωτά
στον δρόμο αυτό, ο καθένας.
– Ξένος για σάς και άγνωστος,
μα είμαι κάποιος ένας.
Ποιός κάποιος; πάλι με ρωτούν•
Ποιός άγνωστος; Ποιός ένας;
– Σας απαντώ, ώ, Κύκλωπες:
Εγώ είμαι ο Κανένας.
