29/12/2024
Σημειώνει: ο Άγγελος Πυριόχος
ΤΟ ΡΕΒΕΓΙΟΝ ΤΗΣ ΚΑΛΟΠΑΣΧΑ
Κάπου εκεί στα μέσα του 80. Το είχαμε εθιμο. Επιταφιος στην Πλάκα και μετά εκει που συναντιώνται όλοι οι Επιτάφιοι των εκκλησιών του κέντρου. Το έθιμο της παρέας επίσης ήταν μετά την περιφορά , νηστίσιμη αλκοολκραιπάλη σε σπίτι. Συνήθως στης Ντόρας. Έμενε σε ρετιρέ πίσω απο τη Μητρόπολη .
Η Ντόρα , όπως έλεγε η ίδια , ήταν πλουσία εκ γενετής , με πτυχίο αρχιτεκτονικής αλλά εντελως άχρηστο αφού ως πλουσία , δεν εργαστηκε ποτέ στη ζωή της. Ταξίδια , πρεμιέρες , συναυλίες κλασσικής μουσικής και όπερες στα πανάκριβα στερεοφωνικά της. Χωρίς σύντροφο. Κάτι σαν μόνη εκ γενετής. Ωραία δεν ήταν , δεν την έλεγες και άσχημη. Αυτό που λέμε “έχει τύπο”. Τόσα χρόνια παρέα , κανείς δεν ρώτησε για γκόμενο , για γκόμενα έστω.
Δεν έλεγε τίποτα και μεταξύ μας την είχαμε κατατάξει ως Ντόρα Σκέτη. Σε κείνο τον Επιτάφιο βρεθήκαμε πολλοί γνωστοί , ο καθένας με τη δική του παρέα και η Ντόρα τους κάλεσε όλους στο νηστίσιμο πάρτυ. Ούτε να συστηθούμε δεν προλάβαμε καλά καλά. Μια φίλη φίλου συνοδευόταν απο ομορφάντρα γεροδεμένο που όλες οι φίλες και μη τον κάρφωναν μεγαλοβδομαδιάτικα.
Η Ντόρα κυρία. Σα να μην υπήρχε ο τύπος. Κάποια στιγμή χάσαμε τη Ντόρα , χάθηκε και ο τύπος. Δεν ασχολήθήκαμε ώσπου η Ντόρα μπήκε απο τη μπαλκονόπορτα σχεδόν όμορφη, Μεθυσμένη. Ξεκαρδισμένη . Λίγο μετά απο την ίδια μπαλκονόπορτα μπήκε ο τύπος. Πήγε πρός την πόρτα φώναξε ένα “Καλό Πάσχα” και εξαφανίστηκε. Χωρίς καν να πάρει τη φίλη του η οποία τελικώς δεν ήταν γκόμενα. Μετά το “Καλο Πάσχα” η Ντόρα δεν ξαναμίλησε. Κοιτούσε χωρίς να μας βλέπει. Ώσπου τη χάσαμε. Η Άννα που ήταν κολλητή της , μια μέρα μας είπε τα καθέκαστα.
Η Ντόρα μια φορά είχε πάει όλο κι όλο με άντρα. Μεγάλη αποτυχία. Σχεδόν τον ερωτεύτηκε , εκείνος όχι. Λογικό. Τον είχε ταράξει στις όπερες τον τραπεζικό υπάλληλο. Την πήγε ένα βράδυ στα μπουζούκια. Στην Παλόμα κάπου στο Αιγάλεω. Και Παλόμα και Αιγάλεω και νταλίκες παρκαρισμένες απ΄έξω της έπεσαν κομματάκι ασήκωτα της Ντόρας. Το ίδιο και του τραπεζικού. Ασήκωτο. Τον πέταξε απο το σπίτι. Απο τότε μέχρι εκείνο το βράδυ του Επιταφίου , η ζωή εν τάφω. Ο άγνωστος της είπε “Σ έχουν πηδήξει ποτέ στη βεράντα σου να μετράς τις Καρυάτιδες”;
Αυτό με τις Καρυάτιδες της έκανε κάτι και χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε με τον άντρα που χρόνια ονειρευόταν να την πηδάει και να κοιτάει την Ακρόπολη. Ούτε πως τον λένε δε ρώτησε. Κλείστηκε στον εαυτό της . Δεν απαντούσε στα τηλέφωνα. Μόνο με την Άννα μιλούσε και αντι χαιρετισμού της έλεγε “Καλό Πάσχα”. Και στο φούρνο “Καλό Πάσχα” και στο κομμωτήριο “Καλό Πάσχα”.
Ξαφνικά εμφανίστηκε. “Θέλω να κάνουμε ρεβεγιόν Χριστουγέννων στο σπίτι μου”. Ωραία. Επανήλθαμε. 10 άτομα είχαμε απομείνει απο την παρέα. Όλοι μαζί πήγαμε.
Η πόρτα κάτω ήταν πάντα ανοιχτή. Άλλες εποχές. Χτυπήσαμε το κουδούνι της , περιμέναμε , τίποτα. Μετά προσέξαμε ότι η πόρτα δεν ήταν κλειστή. Σπρώξαμε και μύρισε αεράκι επιταφίου. Όλα μώβ. Κόκκινα αυγά και τσουρέκια στο τραπέζι. Η Ντόρα κρεμασμένη στη βεράντα και στο πατωμα ένα χαρτί έγραφε “Καλό Πάσχα”.
Τα γράφω αυτά παλιομαλάκα , επειδή μου έκανες αίτημα φιλίας. Σε θυμήθηκα. Τα γράφω για να μάθεις και εύχομαι να πάθεις.
Α ρε Ντόρα Καλοπάσχα
