13/10/2024<
Γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
ΑΡΙΘΜΗΤΑΡΙ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΕΦΤΑ
Το νούμερο εφτά για μέρα αποφασίστηκε να είναι μόνο Κυριακή, μια Κυριακή ηλιάχτιδη, στο φως αρχοντοπούλα!
Μια Κυριακή, της αγάπης χιλιάκριβη! Μαλαματένια Κυριακή γιατί μέσα στις ώρες της το μικρό παιδί πιο πολύ γελάει καθώς η μάνα του ξεζεμένη από τη δουλεία της πιότερες φορές φτάνει και το φιλάει!
Ο αριθμός εφτά είναι αυτή η πρώτη Κυριακή , που ξημέρωσε σε τούτο τον ντουνιά και πάνω της ο Θεός για λίγο ακούμπησε για να ξανασάνει.Πήρε ανάσα ο Θεός, προτού ξαναμετρήσει όλα όσα έφτιαξε μέσα στις εφτά μέρες δημιουργίας. Ύστερα από λίγο σταμάτησε να μετράει λέγοντας: «Δεν έχει νόημα να μετράς αυτό τον κόσμο, νόημα έχει να τον ζεις, να τον χαίρεσαι.
Όσοι το καταλάβουν αυτό χαλάλι τους ο κόπος μου. Θα δώσω όμως σε όλους-είπε ο Θεός τον ίδιο χρόνο, θα τους δώσω μια ομάδα από εφτά ημέρες, την εβδ-ομάδα, που μέσα της θα ζουν ξανά και ξανά».« Θα ζουν;» αναρωτήθηκε πάλι ο Θεός και μόνος του απάντησε: «άλλοι θα ζουν, άλλοι μόνο θα υπακούν , άλλοι θα δημιουργούν αφου πρώτα ονειρευτούν κάθε τι αδύνατο».
Κάπως έτσι φτιάχτηκαν και τα 7 θαύματα του κόσμου από τα όνειρα των λίγων και από την υπακοή των πολλών. Ο Φειδίας ονειρεύτηκε να φτιάξει τον Δία και έβαλε τα όνειρα ανάμεσα στα δάχτυλά του και έπλασε σαν ολοζώντανο το άψυχο το χρυσό και το ελεφαντόδοντο.Πάνω σε θρόνο, κάθισε ο Δίας στεφανωμένος με χρυσό στεφάνι ελιάς, κρατώντας τη Νίκη στο δεξί του χέρι.
Έπεφταν βροχή οι διαταγές του βασιλιά πάνω στους δούλους για να κουβαλήσουν πέτρες για την πυραμίδα του Χέοπα.
Ο Ναβουχοδονόσορας για να γελούν τα μάτια της βασίλισσας του έφτιαξε τους κρεμαστούς Κήπους της Βαβυλώνας.
Το εφτά ήταν το νούμερο, που όρισε τα θαύματα στη γη.
Το εφτά ήταν το νούμερο, που όρισε σε κόσμο αρχαίο τους 7 σοφούς του!
Από τους λογισμούς τους ειπώθηκε το «Μηδέν Άγαν», του Σόλωνα,το «Γνώθι σαυτόν», του Χίλωνα το «Μέτρον άριστον», του Κλεόβουλου. Λόγια ακριβά, ζυγισμένα πάνω στην κόψη μιας Λογικής, της μόνης Λογικής, που την φοβούνται τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα.
Ξέρεις γιατί κάθε θανάσιμο αμάρτημα φοβάται αυτή την Λογική των αρχαίων σοφών; Γιατί μπροστά της το κάθε αμάρτημα μένει πάντα σαν σάπιο σανίδι , έτοιμο να σπάσει.
Εφτά σάπια σανίδια καρφωμένα πάνω στη σκάλα, που όλοι ανεβαίνουμε είναι η οκνηρία, η αλαζονεία, η λαιμαργία, η λαγνεία, η απληστία, η οργή, η ζηλοφθονία.Σε αυτή τη σκάλα, πότε τα βλέπεις και πότε οχι τα σάπια σκαλοπάτια, που πατάς.
Τα κατάφερες έφτασες στην κορυφή της σκάλας αυτού του κόσμου;Τότε εφτά χρώματα σαν ουράνιο τόξο θα γεμίσουν τα μάτια σου,ουράνιο τόξο φτιαγμένο με κομμάτια από το σκοτάδι, που άφησες πίσω σουουράνιο τόξο φτιαγμένο με λωρίδες από το φως, που κέρδισες. Θα μείνεις για πάντα στο φως;
Όχι, μοιραία όχι, πάλι τα νούμερα θα σε μπλέξουν κατά όπως θέλουν.
Μετά το εφτά, το οχτώ το κορμί του λοξά θα πλαγιάσει και από οχτώ θα γίνει το σήμα του άπειρου.
Εσύ τότε με το άπειρο μπροστά σου με όλο τον κόσμο θα αρχίσεις να αναμετριέσαι, αμέσως μόλις το πρώτο σου κλάμα ακουστεί.
* Η Ειρήνη Μουμούρη σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική εργάζεται δε στον Άγ. Ανδρέα Πατρών
