Γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
Οι μέρες μας καίγονται μέσα στου χαμού την φωτιά. Τα μάτια δεν κλαίνε μόνο από τον καπνό, κλαίνε από τον θυμό. Γραμμένο για κάθε Ίκαρο, για κάθε στρατιώτη –πυροσβέστη.
Αλφαβητάρι Της Αγάπης-ο Ίκαρος
Ίκαρος σημαίνει πιο ψηλά, όχι στην θεωρία, στην πράξη!
Σημαίνει φτερά φωτεινά, που τόλμησαν στον ήλιο να σταθούν αντικρυστά!
Ήλιος σκληρός, που λυώνει τα φτερά είναι η ζωή.
Κάθε μέρα μικροί Ίκαροι ορατοί και αόρατοι πετάνε μέσα στις ζωές μας.
Μας σηκώνουν με τιμή παρά την εκδοθείσα διαταγή « Κόψτε τα φτερά»!
Διατάζουν οι πετεινοί, οι ποταποί! Αυτοί, δεν θα πετάξουν ποτέ λόγω πραγματικής ανικανότητας.
Ως γνωστόν δεν διατάζουν οι Ίκαροι, αυτοί πράττουν και πετούν.
Σηκώνουν εσένα,
εμένα
τα παιδιά μας
τα όνειρά μας
την ελπίδα
την αλήθεια μας
ακόμα και την δειλία μας.
Φτερά φτιαγμένα από την λαχτάρα για ουρανό κουβαλάνε οι Ίκαροι και τους περιγελούν οι «γνωστικοί!».
Φτερά αμετανόητα βάζουν οι Ίκαροι και για αυτούς τάφος δεν ανοίγεται.
Ανοίγει μόνο της θάλασσας η αγκαλιά!
Δίκαιο! Όποιος ψηλά ταξιδεύει ποιό μνήμα μπορεί να τον χωρέσει;
Τα μνήματα είναι μόνο για τους γνωστικούς, μόνο που τώρα αυτοί ζητάνε θάλασσα!
Ο κάθε Ίκαρος έχει καταλάβει ,ότι για να φτάσεις στον ουρανό είναι το πιο δύσκολο. Για τον ουρανό, δρόμος δεν υπάρχει. Πρέπει να χαράξεις εσύ δρόμο βάζοντας την ψυχή σου να κρατά δύο μαχαίρια ένα της αγάπης και το άλλο της ελευθερίας.
Μόλις, αγγίξεις τον ήλιο αμέσως αρχίζει η πτώση σου Ίκαρε!
Ξέρεις, ότι ο αρχιστράτηγος θέλει να σε στέλνει στην σφαγή. Εσύ όμως τίμιος στρατιώτης τις δικές μας μάχες κερδίζεις.
Από απάνθρωπη σκοπιμότητα, πρώτοι στην μάχη δεν πάνε οι δειλοί υψηλόβαθμοι της καρέκλας, στέλνονται μόνο οι γενναίοι Ίκαροι.
Αλφαβητάρι Της Ζωής -Ικανοποίηση
«Στρατιώτες, είμαι πολύ ευχαριστημένος από εσάς», είχε πει ο Ναπολέων Βοναπάρτης.
Ικανοποίηση για τον αρχιστράτηγο, την ίδια στιγμή σημαίνει ακρωτηριασμός και θάνατος για τον φαντάρο!
Οι αρχιστράτηγοι ξέρουν καλά, ότι οι άνθρωποι δεν χάνουν τις μάχες, καταστρέφονται αλλά δεν νικώνται. Εκεί είναι και η ουσία του κάθε βρώμικου πολέμου! Η προμελετημένη καταστροφή μας για μια ψεύτικη νίκη που δεν θα υπάρξει ποτέ. Ποια νίκη υπήρξε πάνω στον όλεθρο; Αυτή η δήθεν νίκη δίνει την ικανοποίηση στους πολλούς, ότι είναι καλοί στρατιώτες και αξιωματικοί.
Η ικανοποίηση από την μάχη δεν είναι στην τήρηση της διαταγής.
Χαμογελάς στρατιώτη, όταν βγαίνεις ζωντανός μετά από κάθε μάχη και παράλογη διαταγή.
Χαμογελάς στρατιώτη, όταν γυρνάς ζωντανός σπίτι σου και πάνω σου ορμάνε τα παιδιά σου.
Χαμογελάς στρατιώτη, όταν μπαίνεις μέσα σε μια αγκαλιά και το ψωμί ζεστό σε περιμένει στο τραπέζι.
Εμείς στρατιώτες δεν είμαστε ευχαριστημένοι από τους δήθεν αρχιστράτηγους μας. Αφανισμένοι είμαστε!
Διέταξαν η ικανοποίηση για τους ζωντανούς να είναι στην εκκένωση της ζωής τους! Αμέσως, η λέξη ικανοποίηση έχασε σκόπιμα το νόημα της.
Η εξουσία τους, πληρωμένος εκτελεστής συνεχίζει να οπλίζει.
Εξουσία, λέξη και συνθήκη, που ανάμεσα στο καλό και το κακό πάντα ανάμεσα τους στέκεται σαν άτιμος δικαστής. Κακό και καλοσύνη και το Κάππα ανάμεσα στον πόλεμό τους, αύριο μας πηγαίνει.
* Η η Ειρήνη Μουμούρη, σπούδασε Νοσηλευτική, Φαρμακευτική κι εργάζεται στον Άγιο Ανδρέα Πατρών.
Υ.Γ. Η εθελόντρια πυροσβέστης Κατερίνα Ιωαννίδου , που ουρλιάζει στην φωτογραφία είναι η ικανοποίηση, που ζούμε.
