17/10/2024⁹
σημείωμα: απ’τον Δημήτρη Κουρέτα*
Χθες βράδυ δημοσίευσα μια προσωπική αληθινή ιστορία . Σήμερα θα δώσω το δεύτερο μέρος .Όπως έχω ξαναγράψει οφείλω πολλά στον καθηγητή που με μύησε στην έρευνα και επέβλεψε το διδακτορικό μου.
Όταν αποφάσισα να πάω στην Αμερική, χάρηκε και σιωπηρά με ενθάρρυνε. Πολλά βράδυα με φώναζε στο γραφείο του και συζητούσαμε για διάφορα πράγματα . Χάραξε βαθιά τα σημάδια της προσωπικότητας του στην ψυχή μου.
Τους τελευταίους μήνες πριν φύγω για Αμερική ζοριζό μουμουν πολύ οικονομικά και του το είχα πει ένα βράδυ . Κάτι διάβαζε και έδειξε σαν να μην του δίνει πολλή σημασία. Το έκανε αυτό όταν κάτι του έκανε εντύπωση . Από συστολή .
Μετά από λίγες μέρες παίρνω μια επιστολή από την ελληνική εταιρεία έρευνας Καρκίνου που έγραφε ότι μου έδινε μια υποτροφία περίπου 100.000 δρχ. Μου έκανε εντύπωση και φαντάστηκα ( αφελώς λέω τώρα ) ότι είχαν διαβάσει τις εργασίες μου και με επιβράβευσαν . Που να ήξερα ποια ήταν η αλήθεια .
Όταν πέθανε ο δάσκαλος μου Ορφέας Αντωνογλου, διάβασα τον επικήδειο . Ήμουν πολύ συνδεδεμένος μαζί του και βρισκόμασταν συχνά οι δυο μας και τρώγαμε . Με πλησίασε ένας συνάδελφος ο Σάκης ο Παπαγεωργίου και μου λέει : ξέρεις πόσο σε αγαπούσε ο Ορφέας.Το ξέρω , του είπα .Μας είχε πει να μην μάθεις κάτι ποτέ. Ο Σάκης ήταν στο συμβούλιο της εταιρείας που μου έδωσε το 1989 την υποτροφία . Τι είναι αυτό ρε Σάκη ; Ο Ορφέας έδωσε τα χρήματα τότε και είπε να μην το μάθεις ποτέ .Τι λες μωρέ μ@λ@κ@ του λέω ; Κάνεις πλάκα .Όχι είναι αλήθεια .
Το προηγούμενο βράδυ είχε πεθάνει ντυμένος με το κουστούμι του στην καρέκλα του . Με περίμενε να πάνε να φάμε αλλά δεν πρόλαβα να τον βρω ζωντανό . Άργησα λίγο. Πέθανε , είμαι σίγουρος ήρεμος , όπως έζησε . Και ακόμη τον κουβαλάω μέσα μου .
* Ο Δημ. Κουρέτας είναι καθηγητής Φυσιολογίας ζωικών οργανισμών – τοξικολογίας και Περιφερειάρχης Θεσσαλίας
