”Ας μη το κρύβουμε διψάμε για ουρανό!”
Σιγά μην (ξανά)πήρε χθες το βράδυ το χρυσό μετάλλιο ο Μίλτος Τεντόγλου.
Πριν πέντε χρόνια αυτός που στα 26 του χρόνια έχει πάρει χρυσό (2 πλεον) ολυμπιακό μετάλλιο,
χρυσό παγκόσμιο μετάλλιο ανοιχτού,
χρυσό παγκόσμιο μετάλλιο κλειστού,
χρυσό πανευρωπαϊκό μετάλλιο ανοικτού,
χρυσό πανευρωπαϊκό μετάλλιο κλειστού,
φορούσε στο στήθος το πιο σπάνιο απ’ όλα.
Ο 20αετής τότε Τεντόγλου, νικητής στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανοικτού στίβου, μόλις ολοκλήρωνε την τελευταία του προσπάθεια, δεν πανηγύρισε – όπως θα έκανε καθένας στη θέση του.
Κατευθύνθηκε στην κυρία που ίσιωνε την άμμο στο σκάμμα μετά την προσπάθεια κάθε αθλητή.
Όμως αυτή η εθελόντρια ήταν η – 54χρονη τότε – Χάικε Ντρέσλερ, θρύλος του μήκους γυναικών με 19 μετάλλια, εκ των οποίων τα δύο χρυσά ολυμπιακά.
Αναγνώρισε μια τεράστια αθλήτρια που μεσουρανούσε πολλά χρόνια πριν γεννηθεί αυτός, ήξερε την ιστορία της και προσέτρεξε μετά την επιβεβαίωση του χρυσού μεταλλίου και πρόσφερε ένα χειροφίλημα και μια αγκαλιά αναγνώρισης και σεβασμού στην έκπληκτη Χάικε Ντρέσλερ.
“Το ήθος είναι ο προστάτης θεός του ανθρώπου “… είχε πει ο Ηράκλειτος.
Και αυτό συνεχώς επισημαίνει η στάση του Μίλτου.
Γι’αυτό ξέρω πως σαν έλθει η ώρα ,ο Μίλτος ακομπλεξαριστα και ταπεινά δεν θα διστάσει να πάρει τη θέση που είχε η μεγάλη Χάικε Ντέσλερ τότε.
Και να “ισιώνει” την άμμο …για τους διαγωνιζόμενους.
Γιατί ενίοτε στον αθλητισμό ,οι άθλοι γίνονται και εκτός τάπητα, κονίστρας, σκαμματος, βαλβίδας, γηπέδου.
Μεγάλοι αθλητές, πλήθος…
Μεγάλοι Άνθρωποι – σε ανάστημα – όμως?
Πως το έλεγε ο συνονόματος του Ποιητής?
”Ας μη το κρύβουμε διψάμε για ουρανό!”
Συνέχισε αγόρι μου να ίπτασαι… ολούθε
-Εμείς σ’ ευχαριστούμε ρε μάγκα…
αλιευμένο από: ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ
