Γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
Ξυπνάς σαν ξένος στον τόπο σου, τι σου έχει απομείνει; Σε ρημάζουν και τον ρημάζουν!
Ξυπνάει ο ξένος στον τόπο σου απο πού να πιαστεί; Παρατημένη αποσκευή σε καμένο σταθμό έχει αποφασιστεί να είναι.
Κοιμόμαστε μέσα σε εφιάλτες πάνω σε μια χώρα, που με προμελετημένο έγκλημα μας έκαναν όλους ξένους. Μόνο το ξύπνημα μας απομένει για έξοδος κινδύνου!
Χρωστάμε στα παιδιά μας τώρα, που αυτά ακόμη κοιμούνται αθώα εμείς να ξυπνήσουμε!
Αλφαβητάρι Της Αγάπης- το Ξύπνημα
Ο άνθρωπος ξυπνάει στ’ αλήθεια σε δύο και μόνες καθοριστικές στιγμές στην ζωή του. Στην πρώτη όταν «Αγάπησα» θα πει. Στη δεύτερη, όταν θα πει « Φτάνει, αρκετά»!
Στιγμή πρωτη! Αγαπάς και ζεις το γλυκοξύπνημα της ζωής.
Αγαπάς και με το φιλί πάνω στο κορμί σου μετράς την καινούργια μέρα, που χαράζει.
Με το ξύπνημα έρχεται το φως. Η αγάπη έχει τόσο φως! Ξύπνημα και αγάπη διώχνουν τις σκιές από την ζωή σου. Φοβάσαι λιγότερο. Από θεριό μερεύεις και ξαναμετράς για άνθρωπος.
Το ξύπνημα της ψυχής σου σε κάνει να μετράς για δεύτερη φορά την διαδρομή σου.
Το ξύπνημα φέρνει το μέτρημα και το μέτρημα την αλήθεια!
Πρόσεξε! Το ξύπνημα σκληρά φέρνει πάντα την αλήθεια.
Ακόμα και την αλήθεια για την αγάπη , που ζεις. Το ξύπνημα μπορεί να στην αποδείξει για ψεύτικη αγάπη .
Το ξύπνημα πάντα σώζει την αγάπη από το ψέμα!
Στιγμή δεύτερη! Και αν ο κόσμος δεν σου φτάνει είναι γιατί έχεις ξυπνήσει!
Έχεις ξυπνήσει απότομα και έπαψες να λες «Όλα καλά».
Ξύπνησες και απαιτείς το κεφάλι σου να κρατάς ψηλά, να μην σε ταϊζουν άχυρα.
Ξύπνησες και φωνάζεις για κλεμμένα , για καμένα, για όλα τα υπόπτως συμφωνημένα!
Ξύπνησες και ρωτάς «Ποιά Πατρίδα έχει απομείνει πια για’ μένα;»
Ξύπνησες και δεν δέχεσαι να βάζουν απέναντι σου τον ήλιο για εχθρό, το φάρμακο για φονικό.
Ξύπνησες και αυτό είναι για την τσέπη τους το μεγάλο το κακό!
Ξύπνησες και κατάματα κοιτάζεσαι με τον κάθε ξένο, που είναι παντού γύρω σου.
Ο ξένος! Από το στόμα του μπορεί να ακούς το ίδιο δυνατά δύο λέξεις « Παρακαλώ» και «Απαιτώ».
Αλφαβητάρι Της Ζωής – ο Ξένος
Ο Ξένιος και ο ξένος είναι δύο λέξεις, που στην ζωή μας η σημασία τους έχει μπερδευτεί.
Ο Ξένιος σημαίνει φιλόξενος για τον ξένο. Δεν σημαίνει υπόδουλος στον ξένο.
Είμαστε λαός, που έχει σαν πρόσφυγας κυνηγηθεί πάνω σε άγια χώματα, που μάτωσαν. Είμαστε λαός, που τον πρόσφυγα της Μικράς Ασίας έχει καθημερινά για καμάρι, μολονότι κακόψυχα δεν τον καλοδέχτηκε στην αρχή. Είμαστε λαός, που πήγαμε και δυστυχώς ακόμα πάμε μετανάστες. Πάμε όμως με τα έγγραφά μας επίσημα και ελεγμένα.
Καταντήσαμε σαν λαός να μην ξέρουμε πόσα ρεσάλτα γίνονται κάθε μέρα στα σύνορά μας και από ποιους. Καταντήσαμε να χρωστάμε σε όποιον παραβιάζει, βιάζει, σκοτώνει και ποτέ δεν έχει τιμωρηθεί ανάλογα.
Καταντήσαμε να λέμε την λέξη Πατρίδα και να δεχόμαστε την κατηγόρια του εθνικισμού.
Αρκετά! Πατριωτισμός υπάρχει και αντιδρούμε! Πατριωτισμός, που φωνάζει και απαιτεί έλεγχο και σεβασμό και για τον ξένο και για τον ντόπιο. Δίκαια απαιτείται σεβασμός σε αυτόν τον τόπο και όχι πολιτικός και πολιτισμικός μηδενισμός.
Ο ξένος δικαιούται ασυλία, όχι ασυδοσία!
Ο ξένος δικαιούται αξιοπρεπή διαβίωση, όχι προκλητική χρηματοδότηση.
Ο Έλληνας δικαιούται να ορίζει τον τόπο του!
Ο Έλληνας δικαιούται να προστατεύεται μέσα σε αυτόν από τον ανεξέλεγκτο ξένο. Ανεξέλεγκτος γιατί στην ταυτότητα του γράφει «Κανένας». Στις γειτονικές βαλκανικές χώρες γιατί δεν αλώνονται τόσο προκλητικά τα σύνορα τους;
Ο Έλληνας, ο Ξένος και η σκακιέρα έχει στηθεί με τους λαούς για πιόνια, με τους κτηνώδεις πολιτικούς τους για βασιλιάδες και οι «αξιωματικοί» με τις τσέπες γεμάτες.
Πάνω σε αυτό το στημένο παιχνίδι βρισκόμαστε όλοι όμηροι!
Παλεύουν οι Όμηροι;
Ζούν την Ομορφιά της ζωής;
Όμηροι μόνο στην Ομορφιά της ζωής, θα έπρεπε να είμαστε!
Αυτό είναι το αυριανό ζητούμενο, που στο όμικρον βγάζει !
* η Ειρήνη Μουμούρη, σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική. Εργάζεται δε στον “ΑΓΙΟ ΑΝΔΡΕΑ” Πατρών.
